

(ah) Yeraltından sokaklara... Mikrofonda bir ömür mücadelesi.
Karanlık sokakların gölgesinde büyüdü her umut Köşe başında siren sesleri,
gökyüzünde kara bulut Sistem bizi köşeye sıkıştırdı,
her yanımız barikat Adalet dedikleri sadece zenginlere bir mukâfat Sokak ortasında polis
baskısı, haksız kelepçeler Ghetto gençliği yarına umutsuz bakar geceler Kalemim silahım oldu
benim, sayfalar ise hedefim Bu kirli düzene karşı dik durmak tek şerefim
Bu gece sokaklar barut kokar,
sesimiz yankılanır Yeraltı bizim evimiz,
düşmanlar hep saklanır Hırslanır yürekler,
mikrofon elimizde parıldar Zirveye yürüyoruz,
ghetto arkamızda fısıldar
Sıfırdan başladım, cebimde yoktu tek bir kuruş Rakiplerim korkak,
hepsi sadece sahte bir duruş Sözlerim ağır gelir,
ezilir altındaki ezikler Sahnede tek kralım,
arkamdan konuşur o tetikler Kelepçe vursalar da düşünceme pranga vurulmaz Halkın sesi
burası, yanan bu ateş asla durulmaz Gözüm yükseklerde değil ama hakkımı alacağım
Bu mikrofonda son nefesime kadar kalacağım Bu gece sokaklar barut kokar,
sesimiz yankılanır Yeraltı bizim evimiz,
düşmanlar hep saklanır Hırslanır yürekler,
mikrofon elimizde parıldar Zirveye yürüyoruz,
ghetto arkamızda fısıldar
Sokakların sesi kesilmez.
Yeraltı her zaman gerçek kalır.
(barış, iki sıfır
iki beş)