Tek Dostum

Yine soğuk bir Ankara gecesi

Sessizlik çökmüş sokaklara

Gidenlerin ardından sadece gölgeler kalmış

Toprak aldı seni benden,

geride kaldı büyük acı Sokaklar sessiz şimdi,

her köşede ayrı bir sancı Sahte dostlar dizilmiş yan yana,

maskeleri yüzünde Gözlerindeki yalanlar okunuyor her bir sözünde Depresyon hırkamı giydim yine,

odam zifiri karanlık Stres içimde bir volkan,

huzur dediğin bir anlık Kime güvensem arkamdan hançer,

her yer düşman Seni toprağa verdiğim gün oldu herkes pişman

Hayat vurdu darbesini, geride kaldı boş eller Şimdi sahte dostlar ağlar,

arkandan esen yeller Suskunluğum öfkemden,

bu dünya çok umursamaz Gittiğin o günden beri içimde fırtına dinmez

Telefonum çalmıyor artık, işleri bitti tabi Zor günümde yoktular,

şimdi hepsi birer abi Karanlıkta kayboldum,

yollarım hep çıkmaz sokak İçimdeki nefret büyüyor,

kalbim olmuş kurak Resmine bakıp avunmak yetmiyor artık can dostum Bu kahpe

düzene, bu yalan hayata hep küstüm Herkes kendi derdinde,

kimse bakmıyor yüzüme Yalnızlık çökmüş bir sis gibi gençliğimin üstüne

Hayat vurdu darbesini, geride kaldı boş eller Şimdi sahte dostlar ağlar,

arkandan esen yeller Suskunluğum öfkemden,

bu dünya çok umursamaz Gittiğin o günden beri içimde fırtına dinmez

Huzur içinde uyu kardeşim...

Gözün arkada kalmasın

Bu dünya zaten yalandı (ahhhh)